De geschiedenis van de ruïnes van Pompeï | De opkomst en ondergang van een oude stad

740 v.Chr.

De Oscanen vestigden zich aanvankelijk op de hellingen vlakbij de kust, maar het was de komst van de Grieken en Etrusken in de 8e eeuw v.Chr. die de havenstad Pompeii op de kaart zette.

De Dorische tempel, die tegenwoordig bekendstaat als het Driehoekige Forum, was destijds het belangrijkste gebouw. In de 6e eeuw v.Chr. was de nederzetting omgeven door een indrukwekkende stadsmuur van tufsteen, wat erop wijst dat de bewoners welgesteld waren, misschien wel dankzij de bloeiende zeehandel. Ook de Etrusken vestigden zich in de omliggende gebieden en kregen de leiding over het leger, en al snel werd Pompeii onderdeel van de Etruskische Stedenbond.

Het is bekend dat de gemeenschap de tempel van Apollo heeft gebouwd, samen met een primitief forum en een aantal huizen. Hun heerschappij was echter van korte duur, want de Griekse stad Cumae kreeg, samen met Syracuse, de controle over de regio door de Etrusken te verslaan in de Slag bij Cumae in 474 v.Chr.

450 v.Chr. – 2e eeuw v.Chr.

In deze periode in de geschiedenis van Pompeii werden de meeste delen van de stad verlaten. De Samnieten veroverden het Griekse Cumae en introduceerden daar uiteindelijk een nieuwe bouwstijl. Tijdens de Samnitische Oorlogen (343 v.Chr. – 341 v.Chr.) trokken de Romeinen Campanië binnen, waardoor Pompeii onder de invloedssfeer van Rome kwam te vallen, ook al werd het nog door de Samnieten bestuurd. Het bleef trouw aan de Romeinen tijdens de Derde Samnitische Oorlog, de Tweede Punische Oorlog, de verovering van het Oosten en de oorlog tegen Pyrrhus, waarna het gedwongen werd de status van bondgenoot van Rome te aanvaarden.

De stad bleef bloeien, ondanks de politieke onzekerheid en de uittocht van de rijken, dankzij de intensieve landbouw en de productie en handel in olie en wijn. Belangrijke gebouwen zoals het Forum, de Jupiter-tempel, het Grote Theater, de Basilica, de Stabische baden en nog veel meer werden in deze periode gebouwd.

89 v.Chr. – 59 n.Chr.

Dit was de tijd waarin Pompeii een van de Campaanse steden was die tijdens de Sociale Oorlogen in opstand kwamen tegen Rome. Sulla veroverde de stad echter in 89 v.Chr., waardoor Pompeii na de verovering van Nola geen andere keuze had dan zich over te geven. De stad werd uitgeroepen tot Romeinse kolonie en de inwoners kregen het burgerrecht. Toen het Latijn de belangrijkste taal werd, hebben veel aristocraten hun namen gelatiniseerd als teken van steun en aanpassing.

In de Romeinse tijd werden er verschillende boerderijen en dorpen gebouwd die inmiddels zijn opgegraven, waaronder de Villa van de Mysteries en de Villa van Diomedes. Pompeii werd een doorvoerroute voor goederen. Er werden veel gebouwen gerenoveerd en er werden nieuwe gebouwen neergezet, zoals de Forumbaden, het amfitheater van Pompeii en het Odeon, waardoor de stad uitgroeide tot een cultureel centrum. Door een rel in het jaar 59 n.Chr. zagen de autoriteiten zich echter genoodzaakt om alle evenementen in het amfitheater voor tien jaar te verbieden.

Een site die zo uitgestrekt en historisch is als Pompeii moest worden behouden, en daarom zijn er verschillende restauratieprojecten uitgevoerd. Deze projecten waren bedoeld om de natuurlijke en door de mens veroorzaakte krachten die het vernietigden tot een minimum te beperken. De Soprintendenza Speciale per i Beni Archeologici di Napoli e Pompeii, de instantie die verantwoordelijk is voor het behoud van de archeologische vindplaats, beheert alle financiering en zet projecten op om verdere diefstal te voorkomen, toeristen in goede banen te leiden, fresco’s, beelden en andere artefacten te restaureren, gebouwen te reconstrueren, planten te verwijderen, enzovoort, met behulp van moderne technologie.

In 1999 werd er een moratorium op opgravingen afgekondigd en werd besloten dat het geld zou worden gebruikt om de ruïnes van Pompeï te behouden en verdere achteruitgang te voorkomen, in plaats van verder te graven. Alle huizen zijn per regio gemarkeerd, zodat je ze goed kunt herkennen. Van de lichamen van de overledenen zijn afgietsels gemaakt. Iconische bouwwerken zoals het Forum, het Amfitheater en de villa’s zijn gerestaureerd om verdere verwoesting en achteruitgang te voorkomen.

De ruïnes van Pompeii zijn al meer dan 2.000 jaar goed bewaard gebleven, omdat ze onder lagen vulkanische as begraven raakten, waardoor ze niet zijn aangetast. Maar nadat de opgravingen hadden plaatsgevonden, werden alle voorwerpen en monumenten blootgesteld aan licht, vocht, erosie, verwering, waterschade, planten, dieren en andere klimatologische veranderingen, maar ook aan vandalisme, toerisme, diefstal en oorlog – en dat alles heeft schade toegebracht aan de historische plek en hindernissen opgeworpen voor archeologen die de ruïnes proberen te behouden en te conserveren.

In 2010 stortte het Huis van de Gladiatoren in door hevige regenval en een gebrek aan goede afwatering. Door verschillende rondes van willekeurige opgravingen raakten ook een aantal waardevolle voorwerpen, artefacten en antieke stukken beschadigd. Zo is er bijvoorbeeld een verzameling bronzen letters ontdekt die aan een muur waren bevestigd. Maar ze werden op een rommelige manier teruggevonden zonder dat de oorspronkelijke plaatsing werd vastgelegd, waardoor ze hun historische betekenis en belang verloren.

Door een aantal van dit soort incidenten maken archeologen zich nu zorgen over de instandhoudingsmaatregelen. Hoewel de site hiervoor wel geld krijgt, is Pompeii zo enorm groot en uitgestrekt en zijn er zoveel problemen die moeten worden opgelost, dat het geld niet genoeg lijkt, waardoor de ruïnes langzaam in verval raken.